Dogoterapia według definicji jest jedną z form animaloterapii – wykorzystującą psy. Jej główne założenie polega na nawiązaniu psychicznej więzi ze zwierzęciem, co ma korzystny wpływ również na rozwój psychospołeczny uczestników.
Można ją podzielić na trzy podstawowe formy terapii z udziałem psa (AAA – Animal Assisted Activities, AAT – Animal Assisted Therapy oraz AAE – Animal Assisted Education). Polskie Towarzystwo Kynoterapeutyczne wprowadziło polską terminologię form terapii:

• Spotkanie z Psem – celem spotkań jest nawiązanie relacji między uczestnikami a psem. Zajęcia przebiegają przy bezpośrednim kontakcie z psem – jest on głaskany, uczestnicy wchodzą w interakcję z czworonogiem. Dowiedziono, że tego typu forma zajęć pomaga zmniejszać lęki w stosunku do zwierząt, działa stymulująco na zmysły.

• Edukacja z Psem – celem zajęć jest wsparcie w usprawnianiu zdolności poznawczych dzieci. Pies jako motywator, zwiększa efektywność w zdobywaniu wiedzy. Dzięki obecności czworonoga uczestnikom łatwiej jest zmotywować się do pracy, ponieważ pies traktowany jest jako pewnego rodzaju „nagroda” za wykonane zadanie.

• Terapia z Psem – zajęcia mające za zadanie dotarcie z uczestnikami do konkretnego celu (np. terapia wspomagająca narząd ruchu). Fizjoterapeuta, przy uczestnictwie dogoterapeuty oraz certyfikowanego psa, realizuje wyznaczone cele terapii. Dzięki uczestnictwu psa w zajęciach, uczestnik ma dodatkową motywację do działania.
Co z tym psem? W jakim celu jest on obecny podczas zajęć?
Pies akceptuje człowieka takim jakim jest, nie ocenia nas po wyglądzie czy sposobie w jaki się wypowiadamy. Przed psem nie ukryjemy naszych smutków i obaw, które tak często skrywamy przed otoczeniem.
Dzieci podczas zajęć uczą się i bawią w sposób spontaniczny. Poprzez dotyk i pozostałe zmysły doświadczają otaczającego świata, uczą się empatii, poczucia własnej siły i kontroli nad nią, opieki nad drugą żywą istotą, budują poczucie własnej wartości.
Zajęcia dogoterapeutyczne stwarzają idealne warunki do naśladowania i jednocześnie podejmowania działań twórczych, a ich zasadniczym celem jest wszechstronny rozwój. Czworonożny przyjaciel pomaga przywrócić radość, motywację i wiarę we własne siły.
Dogoterapia to również dobry sposób na usprawnienie zaburzonych lub opóźnionych funkcji. Poprzez zastosowanie zróżnicowanych form zajęć, które umożliwiają nawiązanie przyjaźni, zdobycie akceptującego nas bezwarunkowo towarzysza, dzieci poznają i zdobywają nowe doświadczenia, doskonalą swoje zdobyte już umiejętności.
Podsumowując, dogoterapia sama w sobie nie jest formą terapii, a jedynie działaniem wspomagającym inne formy terapii. Posiada jednak wiele niewątpliwych zalet, takich jak obcowanie dzieci ze zwierzęciem, nauka odpowiedzialności za drugą jednostkę, czy też bezpośrednie walory edukacyjne. Dodatkowo dzięki motywacji, jaką daje pies, uczestnikom zajęć o wiele łatwiej jest pokonać swoje słabości i osiągnąć zamierzone cele.
Na koniec mała dygresja ode mnie, słowo klucz podczas moich zajęć to „dobrostan psa”. Zawsze wyjaśniam dzieciom, że dla psa to co prawda praca, natomiast chcemy aby czuł się dobrze i komfortowo w naszym towarzystwie. Musimy dbać o jego samopoczucie oraz zwracać uwagę na sygnały, które nam wysyła. „Psi język” jest bardzo ciekawy, a jego lepsze zrozumienie pozwala nam na uzyskanie harmonii w postaci zadowolonych uczestników zajęć oraz szczęśliwego psiego terapeuty.